ارتباط-چشمی
ارتباط چشمی
خرداد ۱۳, ۱۳۹۶
gosh-shenava
هر گردی، گردوست؟
خرداد ۲۰, ۱۳۹۶

پراکنده‌گویی نکنیم!

speaker

زمان تقریبی خواندن این مقاله: 5 دقیقه

عباس اسماعیل زاده

کلمات کلیدی: پراکندهگویی   پراکنده سخن گفتن – زیادهگویی در سخنرانی اطاله کلام روند سخنرانی

«سلام عرض می‌کنم خدمت تمامی حضار گرامی

موضوع امروز ما درباره پیامدهای ارتباط در فضای مجازی هست، فضایی که هرکدام از ما کم‌وبیش در آن حضور داریم، حالا چه به‌وسیله لپ‌تاپ، چه موبایل و … البته موبایل‌های امروز کیفیت بسیار بالاتری نسبت به قبل دارند، طوری که شما می‌توانید با موبایل خود عکس‌هایی با کیفیت بالا بگیرید ولی هنر عکاسی تنها وابسته به داشتن یک دوربین مناسب نمی‌باشد. پارامترهای دیگری مانند حافظه مناسب، کیفیت پردازنده و رابط کاربری مناسب نیز از پارامترهای مهم برای انتخاب یک موبایل مناسب است. در مورد فضای مجازی صحبت می‌کردیم! شبکه‌های ارتباطی مانند واتس آپ، تلگرام و وایبر از مهم‌ترین ابزارهای این فضا هستند. چند روز پیش مطلبی در تلگرام خواندم مبنی بر اینکه مردها به دلایل روانشناسی نمی‌توانند چندین کار را همزمان انجام دهند و… »

آیا شما از سخنان سخنران بالا چیزی متوجه شدید؟

طبیعتاً خیر! زیرا در مورد همه‌چیز صحبت شد به‌جز «پیامدهای ارتباط در فضای مجازی» که سخنران می‌خواست در مورد آن صحبت کند!!

پراکنده‌گویی بلایی است که حتی ممکن است گریبان‌گیر بهترین سخنرانان شود، زیرا تکنیک‌های جذاب کردن سخنرانی مانند داستان‌گویی، ایراد مثال، گفتن لطیفه و … همچنان که می‌توانند به سخنران برای بیان مطالب خود و نزدیک شدن به مخاطب کمک کنند؛ می‌توانند او را از خط اصلی سخنانش و درواقع مطلبی که برای گفتنش آمده بود، دور نمایند؛ یا باعث شوند وقت کمتری به آن اختصاص دهد. حتی ممکن است گاهی گفتن داستانی در یک سخنرانی باعث دهن‌کجی مخاطبان شود و ربطی به موضوع نداشته باشد؛ ولی همان داستان در جایی دیگر بسیار مرتبط با بحث و حتی باعث همراهی حضار گردد.

پراکنده-گویی

  • پراکنده‌گویی یعنی چه؟

تعریف این مسئله خیلی سخت نیست. شما برای بیان موضوعی و انتقال پیامی در حال سخنرانی هستید، این پیام باید ابتدا با مقدمه‌ای شروع شود، نکته اصلی در میان سخنرانی شرح داده شود و درنهایت نیز با ضربه‌ای مناسب پایان یابد (روند سخنرانی و انتخاب مطالب در مقاله‌های بعد ارائه خواهد شد). پس اگر از این روند خارج شوید، تا لبه پرتگاهی به نام پراکنده‌گویی خواهید رفت و اگر نتوانید سخنرانی را جمع کنید، به دره‌ی «یک سخنران حوصله سَر بَر» سقوط خواهید کرد!!

نکته مهمی که در مورد پراکنده‌گویی وجود دارد این است که سؤالات یا نظرات مخاطبین هنگام سخنرانی شما نیز ممکن است باعث از دست رفتن رشته کلام شود؛ یعنی بدون آنکه متوجه شوید مشغول پاسخ دادن به سؤال یکی از حضار می‌شوید و درصد بالایی از وقتتان صرف این کار می‌گردد و هنگامی‌که ساعت خود را می‌بینید یا از پایین اشاره می‌کنند که وقت تمام شده، تازه متوجه می‌شوید سخنرانی را از دست داده‌اید.

  • نشانه‌های احتمالی پراکنده‌گویی چیست؟

این حالت را می‌توان از پچ پچ مخاطبان، تکان خوردن در جا، خواب‌آلودگی آن‌ها و یا حتی به ساعت نگاه کردن بعضی از آن‌ها فهمید که در این‌گونه موارد، مخاطبان کمترین بهره را از سخنرانی نبرده‌اند و یا بهتر است بگوییم آنچه را که بیان شده، اصلاً به خاطر نسپرده‌اند. و درمجموع، سخنرانی سودی به حال آنان نداشته است…

  • چاره چیست؟

اگر این حالات را در چهره مخاطبان مشاهده کردید، خونسردی خود را حفظ کنید، هنوز خیلی برای درست کردن اوضاع دیر نشده است! خیلی آرام و بدون اینکه کسی متوجه شود حرف خود را به موضوع اصلی برگردانید. درست شبیه راننده‌ای که از حاشیه راه وارد جاده اصلی می‌شود. هرگونه شتاب‌زدگی در این کار باعث بدتر شدن اوضاع می‌شود.

از ابتدای سخنرانی هم خط سیر اصلی سخنرانی خود را به ساده ترین شکل ممکن رسم کنید تا متوجه شوید در هر مرحله کجای بحث قرار دارید و چقدر از برنامه جلو یا عقب هستید. با این کار به راحتی می توانید سخنرانی خود را مدیریت کنید و بعید است که دچار پراکنده‌گویی شوید…

برخی منابع مطالعه شده در تدوین این مقاله:

  • Stephen Lucas, The Art of Public Speaking 12th Edition, McGraw-Hill Education, 2014
  • Andrii Sedniev, Magic of Public Speaking: A Complete System to Become a World Class Speaker – Kindle Edition, 2014

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *